De dans
Fon lep en Lanna-dans: hoe Thaise dans in het noorden eruitziet
De cabaretvoorstelling mengt Thaise culturele dansen. Dit is een onderbouwde blik op klassieke en noordelijke dans, van de vingernageldans tot de kaarsendans.
Kies mijn stoel ↗Kort antwoord
Thaise dans wordt door Wikipedia opgedeeld in klassieke dans, de hoge kunst, en volksdans, waarbij de noordelijke vormen wortelen in het oude Lanna-koninkrijk van Chiang Mai. De bekendste noordelijke vorm is fon lep, de vingernageldans, waarbij volgens Wikipedia elke danser vijftien centimeter lange koperen vingernagels draagt. Andere noordelijke dansen die worden genoemd zijn de zijdeweefdans, een zwaarddans en een kaarsendans. De vermelding zegt dat de cabaretvoorstelling Thaise culturele dansen en liederen bevat, maar noemt niet welke.
Noord-Thaise dans, volgens de bronnen
| Dans | Wat Wikipedia zegt |
|---|---|
| Fon lep | De noordelijke vingernageldans; dansers dragen koperen nagels van ongeveer vijftien centimeter lang, met een haarknot en een tiara van gele jasmijn |
| Fon sao mai | De zijdeweefdans, genoemd onder de noordelijke dansen |
| Zwaarddans en kaarsendans | Ook genoemd als noordelijke dansen |
| Khan Dok | Een Lanna-dans van zegening |
Twee dansfamilies
Wikipedia beschrijft dans als de belangrijkste dramatische kunstvorm in Thailand en verdeelt die in klassieke dans, de hoge kunst, en volksdans. Klassieke dans is het hoofse repertoire, met zijn precieze handposities, langzame bewegingen en rijk geborduurde kostuums; de historische foto hier toont hofdanseressen in hoge kronen uit het vroege twintigste-eeuwse Siam. Volksdans omvat de vele regionale vormen, meestal lichter van toon en verbonden met lokale festivals en het dorpsleven. Het artikel voert de Thaise dans terug tot ver voor het moderne koninkrijk en stelt dat archeologische vondsten uit de Dvaravati-periode, tussen de zesde en elfde eeuw, danshoudingen tonen die vooral door de Indiase cultuur zijn beïnvloed. Die lange afkomst is een reden waarom Thaise artiesten jarenlang trainen, en een reden waarom een snel cabaretnummer geen volwaardig klassiek programma kan vervangen.
De vingernageldans
Fon is het noordelijke woord voor dans, en fon lep is de bekendste vorm uit de regio rond Chiang Mai. Volgens Wikipedia draagt elke danseres zes inch lange koperen vingernagels, met het haar in een chignon en een tiara van gele jasmijnbloemen. De lange nagels verlengen de lijn van elke vinger en maken zelfs de kleinste polsbeweging dramatisch. Als een revue in Chiang Mai een vingernagelnummer bevat, herken je het aan die uitgestrekte handen en aan de langzame, beheerste beweging. Het programma belooft het niet, dus beschouw het als iets dat kan verschijnen en geniet ervan als het gebeurt. Een cabaret dat put uit regionaal vakmanschap is bevredigender wanneer je weet welk geleend element je ziet.
Lanna, het koninkrijk achter de stijl
De Noord-Thaise dans draagt de naam van Lanna, het koninkrijk waarvan Chiang Mai de hoofdstad was. Wikipedia zegt dat Mangrai de stad in 1296 stichtte en tot hoofdstad maakte, dat het koninkrijk in zijn infobox wordt gedateerd van 1296 tot 1775, en dat het zijn eigen gesproken taal, Kham Mueang, en zijn eigen schrift, Tai Tham, gebruikte, dat op het Thai lijkt maar andere spellingsregels kent. Lanna werd in fasen in Siam opgenomen en bestond in 1909, aldus het artikel, niet meer als afzonderlijk staatsverband. Die geschiedenis is nog steeds zichtbaar in de oude stad. De foto toont de bakstenen ruïnes van de stadsmuur, verlicht met kaarsen op de vooravond van Yi Peng. Dans is een andere overlevende draad: een stijl vernoemd naar een middeleeuws koninkrijk verschijnt vandaag nog altijd op festivals, bruiloften en theatervoorstellingen.
Hoe een cabaret zich tot dit alles verhoudt
Een cabaret is geen klassiek recital, en dat moet niemand verwachten. Wikipedia definieert cabaret als een theatervorm met muziek, zang, dans, voordracht of drama, doorgaans aan tafeltjes waar het publiek zit. Een show die cabaret vermengt met Thaise culturele dans leent uit de erfgoedtraditie en plaatst die in een populair amusementskader. De twee gaan prima samen: pailletten en lovertjes aan de ene kant, jasmijn en koper aan de andere. Als je voornaamste belangstelling uitgaat naar klassieke techniek, zoek dan een toegewijde Thaise dansvoorstelling en beschouw het cabaret als een ander soort avond. Als je geniet van hybride podiumvermaak, is dat lenen juist deel van de charme, en een gevoel voor de noordelijke traditie maakt de Thaise nummers makkelijker te waarderen.
Veelgestelde vragen
Wat is fon lep?
De Noord-Thaise vingernageldans. Wikipedia zegt dat elke danseres vingernagels van zes inch lang van koper draagt, met het haar in een chignon en een tiara van jasmijnbloemen.
Zal het cabaret een vingernageldans bevatten?
De vermelding zegt dat de show Thaise culturele dansen en liedjes omvat, maar noemt ze niet bij naam, dus het is niet gegarandeerd.
Wat betekent Lanna voor de dans?
Lanna was het koninkrijk dat in 1296 werd gesticht met Chiang Mai als hoofdstad. Noordelijke dansstijlen dragen die naam.
Bronnen